سوره عنکبوت
این سوره قسمتهای بی نظیری دارد برای مقدمه. ولی من ترجیح دادم آیه های ۱۰ و ۱۱ و ۴۱ و ۴۲ از سوره عنکبوت رو انتخاب کنم.
به وضع کنونی دنیا دقت کنید. آمریکا قدرت اول نظامی و اقتصادی جهان است.بر اکثر کشورهای جهان تسلط دارد. من میخوام از این کشورها، کشورهای عربی رو مدنظر داشته باشیم.
میبینید چقدر حقیرانه، اکثر کشورهای عربی مثل عربستان سعودی، امارات، کویت و ... تحت تسلط آمریکا هستند. میبینید چطور تمام ذخایر و ثروت خود را در اختیار آمریکا گذاشته اند. با اینکه میبینند و میدونند که آمریکا ناحق است و از قدرت و امکاناتش در جهت هدفهای شوم استفاده میکند، ولی باز هم دست از طرفداری از آمریکا بر نمی دارند.
این به این دلیل هست که اونا آمریکا رو به عنوان سرپرست و ولی خود انتخاب کردند. نخواستند که خداوند مهربان سرپرستشان باشد. از قدرت نظامی و اقتصادی آمریکا ترسیدند و این کشور شوم را بر خدا ترجیح دادند.
این کشورهای عربی، عذابی را که شاید از طرف آمریکا بهشون میرسید رو همانند عذاب خدا تصور کردند و ترسیدند.
و این ترس باعث شد که بر خدا توکل نکنند. باعث شد که به خدا اعتماد نکنند.
و این دوری از خدا اونا رو در چنگال آمریکا و شیطان گرفتار کرد.
خداوند هزار و چهارصد سال پیش حال این افراد رو در قرآن ذکر کرده. آیه های ۱۰ و ۱۱ شرح حال این کشورهایی است که خود را در اختیار آمریکا قرار دادند و آیه های ۴۱ و ۴۲ شرح حال خود آمریکاست که در این دو آیه خداوند قدرت ظالمان را مانند خانه عنکبوت سست و ضعیف توصیف کرده است.
شما رو به خوندن این چهار آیه از سوره عنکبوت دعوت میکنم:
(آيه 10)- در پيروزيها شريكند اما در مشكلات نه! از آنجا كه در آيات گذشته بحثهاى صريحى از «مؤمنان صالح» و «مشركان» آمده بود در اين آيه به گفتگو پيرامون گروه سوم يعنى «منافقان» مىپردازد، مىگويد: «و از مردم كسانى هستند كه مىگويند: به خدا ايمان آوردهايم! اما هنگامى كه در راه خدا شكنجه و آزار مىبينند، آزار مردم را همچون عذاب الهى مىشمارند» و از آن سخت وحشت مىكنند (وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ فَإِذا أُوذِيَ فِي اللَّهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذابِ اللَّهِ).
«ولى هنگامى كه پيروزى از سوى پروردگارت (براى شما) بيايد، مىگويند:
ما هم با شما بوديم» و در اين پيروزى شريكيم (وَ لَئِنْ جاءَ نَصْرٌ مِنْ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ).
آيا اينها گمان مىكنند خدا از اعماق قلبشان با خبر نيست؟
«آيا خداوند به آنچه در سينههاى جهانيان است آگاهتر نيست»؟ (أَ وَ لَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِما فِي صُدُورِ الْعالَمِينَ).
(آيه 11)- در اين آيه باز براى تأكيد بيشتر مىافزايد: «بطور قطع خداوند مؤمنان را مىشناسد، و نيز بطور يقين خداوند منافقان را نيز مىشناسد» (وَ لَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَيَعْلَمَنَّ الْمُنافِقِينَ).
اگر ساده لوحانى فكر مىكنند مىتوانند با اخفاى حقايق از قلمرو علم خدا دور بمانند سخت در اشتباهند.
«منافقين» معنى وسيعى دارد و افراد ضعيف الايمانى را كه با مختصر فشارى تغيير عقيده مىدهند نيز شامل مىشود.
(آيه 41)- تكيهگاههاى سست همچون لانه عنكبوت! در آيات گذشته سر نوشت دردناك و غمانگيز مشركان مفسد و مستكبران لجوج و ظالمان بيدادگر و خود خواه بيان شد، به همين تناسب در اينجا مثال جالب و گويايى براى كسانى كه غير خدا را معبود و ولى خود قرار مىدهند بيان كرده، مىفرمايد: «مثل كسانى كه غير از خدا را اولياى خود بر گزيدند، مثل عنكبوت است كه خانهاى براى خود انتخاب كرده، در حالى كه سستترين خانهها، خانه عنكبوت است، اگر مىدانستند»! (مَثَلُ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْلِياءَ كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوتِ اتَّخَذَتْ بَيْتاً وَ إِنَّ أَوْهَنَ الْبُيُوتِ لَبَيْتُ الْعَنْكَبُوتِ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ).
ولى آنها كه بر ايمان و توكل بر خدا تكيه مىكنند تكيه بر سدّ پولادين دارند.
ذكر اين نكته نيز در اينجا ضرورى است: خانه عنكبوت و تارهاى او با اين كه ضرب المثل در سستى مىباشد خود از عجايب آفرينش است كه دقت در آن انسان را به عظمت آفريدگار آشناتر مىكند.
اگر به خانههاى سالم عنكبوت دقت كنيم منظره جالبى همچون يك خورشيد با شعاعهايش بر روى پايههاى خصوصى از تارها مشاهده مىكنيم البته اين خانه براى عنكبوت خانه مناسب و ايدهآلى است ولى در مجموع سستتر از آن تصور نمىشود، و اين چنين است معبودهايى كه غير از خدا مىپرستند.
(آيه 42)- در اين آيه هشدار تهديدآميزى به اين مشركان غافل و بىخبر مىدهد، مىگويد: «خداوند آنچه را آنها غير از او مىخوانند مىداند» (إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ مِنْ شَيْءٍ).
شرك آشكار آنها، و شرك مخفى و پنهانشان، هيچ يك بر خدا پوشيده نيست.
«و اوست قادر شكستناپذير و حكيم على الاطلاق» (وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ).
اگر مهلت به آنها مىدهد، نه به خاطر آن است كه نمىداند يا قدرتش محدود است، بلكه حكمت او ايجاب مىكند كه فرصت كافى دهد تا بر همه اتمام حجت شود، و آنها كه شايسته هدايتند، هدايت گردند.
